Celem wyzwania było kształtowanie u dzieci postawy empatii, otwartości oraz gotowości do dzielenia się z innymi swoim czasem, uwagą, pomocą, talentami i dobrym słowem. W pierwszym etapie dzieci poprzez rozmowy, zabawy i działania edukacyjne poznawały znaczenie dzielenia się oraz jego rolę w codziennym życiu – w domu, w grupie rówieśniczej, w szkole i w najbliższym otoczeniu. Wspólnie zastanawiały się, czym można się dzielić i jak nawet drobne gesty życzliwości wpływają na relacje z innymi oraz samopoczucie własne i innych osób. W  kolejnym etapie dzieci z dużym zaangażowaniem podejmowały konkretne działania, które pozwalały im wykorzystać swoją „supermoc” w praktyce. Realizowały różnorodne inicjatywy oparte na pomocy, życzliwości i współpracy, dzieliły się dobrym słowem, uwagą oraz własnymi pracami, a także podejmowały drobne gesty wsparcia wobec rówieśników i  dorosłych. Część działań wykraczała poza grupę i była realizowana w domu oraz w  najbliższym środowisku, co pozwoliło dzieciom dostrzec, że dzielić się można wszędzie i  na wiele sposobów. Zwieńczeniem wyzwania były rozmowy podsumowujące, podczas których dzieci dzieliły się swoimi przeżyciami i refleksjami. Zauważyły, że pomaganie i  dzielenie się sprawia radość, wzmacnia poczucie wspólnoty oraz buduje dobre relacje, a  prawdziwa supermoc nie polega na posiadaniu rzeczy, lecz na wrażliwości, uważności i chęci czynienia dobra. Realizacja wyzwania była dla dzieci wartościowym doświadczeniem wychowawczym i na trwałe wpisała się w codzienne życie naszej społeczności.

Iwona Zaręba

Magdalena Gąbka