Głównym założeniem tej akcji było pokazanie, że mimo różnic w sposobie postrzegania świata, wszyscy mamy podobne potrzeby, emocje i marzenia. W naszej placówce również pojawiła się specjalna tablica i hasła z wypisanymi stwierdzeniami. Podczas wizyty w Poradni każdy mógł zaznaczyć swój ślad przy tych hasłach, z którymi się identyfikuje:

•  „Nie lubię głośnych dźwięków. Kto ma tak jak ja?”
•  „Lubię jasne zasady i przewidywalność — chaos mnie męczy. Kto ma tak jak ja?”
•  „Nie zawsze wiem, co powiedzieć w sytuacjach towarzyskich. Kto ma tak jak ja?”
•  „Po spotkaniach z ludźmi jestem wyczerpany/a i potrzebuję odpocząć. Kto ma tak jak ja?”
•  „Gdy coś idzie inaczej niż planowałem/am, czuję duży stres. Kto ma tak jak ja?”
•  „Nie wiem, kiedy wypada mówić, a kiedy milczeć — czasem mówię za dużo, czasem za mało. Kto ma tak jak ja?”
•  „Moje emocje potrafią być bardzo silne i trudno mi je szybko wyciszyć. Kto ma tak jak ja?”
•  „Czasem trudno mi nazwać to, co czuję. Kto ma tak jak ja?”
•  „Głośne miejsca są dla mnie wyczerpujące, nawet jeśli inni czują się tam dobrze. Kto ma tak jak ja?”
•  „Czuję dużą satysfakcję, kiedy mogę mówić o tym, co mnie fascynuje. Kto ma tak jak ja?”

Dzięki temu dzieci i młodzież odkrywały, że cechy, często przypisywane wyłącznie osobom w spektrum, są bliskie wielu z nas ☺ Podkreślaliśmy, że jest to prosty, ale potężny sposób na budowanie mostów porozumienia i akceptacji. Cieszymy się, że możemy w Poradni tworzyć przestrzeń, w której każdy czuje się bezpiecznie ☺

Inicjatywa, w której wzięliśmy udział ma przypominać, że neuroróżnorodność jest naturalną cechą ludzkości, a nie problemem do naprawienia. Edukujemy poprzez zabawę i empatię – jak w przypadku „Kto ma tak jak ja?” – pozwala budować społeczeństwo, w którym „inność” przestaje dzielić, a staje się wartością.